PENAJA

RAKAN ILMU

Saturday, 12 April 2014

ESEI: KEPENTINGAN MENJAGA ALAM SEKITAR...!

   
  Alam sekitar adalah sangat penting kepada manusia kerana alam sekitar membekalkan oksigen, makanan, air, tempat tinggal, dan lain-lain.
Alam Sekitar merangkumi tanah-tanih, hutan, gunung-ganang, bukit-bukau, sungai, tasik, dan lautan. Menjadi tanggungjawab kepada manusia yang dikurniakan akal untuk menjaga dan memastikan alam sekitar sentiasa dalam keadaan sempurna.

Setiap apa yang diciptakan Allah mempunyai kepentingan dan fungsinya yang tertentu. Begitu juga dengan kewujudan alam sekitar kita yang sememangnya berfungsi sebagaimana yang telah ditetapkan oleh Pencipta. Sepertimana yang diketahui, alam ini merupakan tempat tinggal segala hidupan termasuklah manusia, haiwan dan tumbuh-tumbuhan. Tanpa alam ini, kehidupan tidak akan berlaku. Makhluk yang hidup pula, memerlukan habitat atau tempat tinggal, tempat membiak dan tempat untuk mendapatkan makanan.

Keselesaan hidup manusia dan haiwan akan wujud di dalam persekitaran alam sekitar yang berkualiti. Alam sekitar yang berkualiti juga amat penting untuk memelihara hubungan antara satu organisma dengan organisma yang lain. Sebarang kesan buruk daripada persekitaran akan menjejaskan hidupan lain. Contohnya, udara  perlu bersih untuk pernafasan haiwan dan tumbuhan. Udara yang tercemar akan  mengganggu proses ini. Pencemaran udara akan menyebabkan penyakit yang  menyerang sistem respirasi. Air yang bersih juga penting untuk kehidupan. Kira-kira 70% daripada kandungan sel ialah air. Air sungai yang dicemari  dengan sisa kilang dan kawasan perlombongan pula merosakkan habitat hidupan akuatik dan seterusnya mengakibatkan kematian.
Sebagai satu sumber ekonomi dan biologi, kita perlu memastikan kewujudan berterusan alam sekitar yang berkualiti di bumi ini. Tanggungjawab setiap individu di dunia ini adalah untuk memelihara alam sekitar yang bersih sangat diperlukan untuk menjamin alam sekitar yang bersih untuk generasi sekarang dan akan datang.

Keseimbangan antara pengurusan alam sekitar dengan kepentingan ekonomi dan pembangunan. Kegiatan-kegiatan ekonomi dan pembangunan manusia, seperti menangkap ikan dan membalak adalah untuk meningkatkan taraf hidupnya. Kegiatan ini  melibatkan perubahan kepada struktur alam semula jadi di sekeliling, sesuai dengan kehendaknya. Manusia harus bijak merancang untuk mengawal dan mengekalkan keseimbangan ekologi alam sekitarnya. Sumber bumi yang kaya ini boleh dikelaskan kepada dua, iaitu sumber yang boleh diperbaharu dan sumber yang tidak boleh diperbaharu. Sumber yang boleh diperbaharu ialah sumber yang boleh dihasilkan atau diwujudkan kembali di alam semula jadi dalam tempoh yang singkat. Hasil  laut seperti kupang, ikan dan rumpai air merupakan satu contoh hidupan yang boleh diperoleh sepanjang masa. Kayu balak dan rotan mengambil masa yang lebih untuk pertumbuhan, larangan ke atas penggunaan pukat harimau, dan galakan terhadap aktiviti penanaman semula balak dan rotan di  Malaysia ialah contoh usaha yang diambil untuk memulihara alam semula jadi. 

Sumber yang tidak boleh diwujudkan kembali melalui kegiatan manusia ialah sumber yang tidak boleh dikembalikan semula. Sumber yang tidak boleh dikembalikan adalah seperti petroleum dan bijih timah. Kegiatan ekonomi sumber ini perlu  dikawal atau dihadkan agar  tidak kehabisan dalam jangka waktu yang singkat. Kegiatan perlombongan di permukaan bumi menghasilkan sisa logam seperti  plumbum yang boleh mencemarkan sungai. Permukaan bumi pula menjadi terdedah kepada ejen hakisan. Kawasan lapang yang berpasir akan wujud dan kawasan ini akan menjadi tidak subur dan menakung air. Usaha-usaha yang boleh dijalankan untuk memulihkan kawasan seperti ini kepada kawasan rekreasi seperti Taman Tasik Perdana dan Sunway Lagoon di Kuala Lumpur, Malaysia. Industri yang berasaskan pertanian dan pengilangan menghasilkan sisa yang  toksik dan berbahaya. Sisa ini mendatangkan risiko yng tinggi kepada kesihatan manusia dan alam sekitar. Satu peraturan di bawah Akta Kualiti  Alam Sekitar 1974 yang telah dikuatkuasakan dalam tahun 1979 mewajibkan semua industri mengolah air buangan untuk mengasingkan bahan  pencemar ke paras yang selamat sebelum dilepaskan ke mana-mana saliran air daratan. Sisa toksik yang tidak boleh diolah perlu dibakar, dikitar semula atau dihapuskan dengan cara yang selamat seperti ditanam. Pembukaan tanah untuk projek perumahan dan perbandaran perlu disertakan dengan pelan penanaman tumbuhan.  Alam sekitar haruslah diurus dengan teliti dan teratur dalam sebarang aktiviti ekonomi atau pembangunan. Alam sekitar dengan keseimbangan ekologinya yang  unik tidak harus dikorbankan demi kepentingan manusia semata-mata. 

Ubah suai daripada Blog bmpengurusanuum.blogspot.com

No comments:

Post a Comment

PROMOSI III